Όλα είναι καλύτερα με λίγο πράσινο για φόντο. Και τα μεζεδάκια, και τα μαγειρευτά, και οι έθνικ λιχουδιές, και τα μπέργκερ και τα κοκτέιλ. Η Αθήνα δεν τόσο όσο θα θέλαμε, αλλά παίρνουμε τη δόση μας σε κήπους, αυλές με γλαστράκια στη σειρά και μικρά αστικά ξέφωτα. Τα παρακάτω μαγαζιά, είναι εκεί όταν η σφίγγει ζέστη και θέλεις να πάρεις μια ανάσα, καθένα με τα μικρά του στοπ καρέ. Μουριές εδώ, φοίνικες εκεί, μυρτιές παραπέρα, ένας κισσός που τυλίγεται γύρω από ένα πηγάδι, μια φεστιβαλική σκιερή αλάνα με πάγκους που κάνουν ζιγκ ζαγκ, μια αιώρα που εμφανίζεται κάθε καλοκαίρι δίπλα στα τραπέζια. Εκεί έξω υπάρχει μια αυλή, μια πρασιά, μια πράσινη γωνιά για κάθε διάθεση. Τη μία μπορεί να τρως παϊδάκια σε ένα σημείο που θυμίζει χωριό το οποίο περιέργως «φύτρωσε» ανάμεσα σε πολυκατοικίες και την άλλη να πίνεις μια δροσιστική Pina Colada ή μια φρουτένια Margarita σε ένα κομψό μπαρ τυλιγμένο στις φυλλωσιές.
Four Hands: «Αστεράτο» μπέργκερ, πίτσα και κοκτέιλ στον Κεραμεικό
|
|
Πολύχρωμα κοντέινερ που έχουν μετατραπεί σε καντίνες περιβάλλουν το Athens Street Hub, ένα ολοκαίνουργιο, υπαίθριο food court στον Κεραμεικό. Αφού πιάσετε θέση στον όμορφο κήπο μπορείτε περάσετε από το The Bar για κοκτέιλ με την υπογραφή του Μάριου Ηλιόπουλου ή από το διπλανό Piccola που φρεσκοψήνει πίτσα με ζυμάρι αργής ωρίμανσης. Το χιτ πάντως είναι το μπέργκερ του Four Hands, από το βραβευμένο με δύο αστέρια Michelin δίδυμο Γιώργου Παπαζαχαρία και Θάνου Φέσκου. Έχει φανταστικό πατατόψωμο που «τσαλακώνεται» όπως πρέπει και κάνει όλη τη διαφορά, μπιφτέκι από Black Angus και κρύβει πίσω του μπόλικες «σεφίστικες» φροντίδες. Το αποτέλεσμα πάντως είναι ένα κανονικότατο, λαχταριστό μπέργκερ που αξίζει να δοκιμάσετε. Βγαίνει σε τρεις εκδοχές: cheeseburger, double cheeseburger και Oklahoma style, με καραμελωμένα κρεμμύδια και καπνιστή πανσέτα. Βάλτε από δίπλα και μια πατάτες, που δεν είναι απλώς πατάτες, αλλά τηγανισμένος πουρές. Κάτι σαν αλμυρά τσούρος. Γ.Π.
Athens Street Hub, Κεραμεικού 111 και Μυκάλης, Κεραμεικός
Ταβέρνα των Φίλων: Μια ήσυχη αυλή στον Κολωνό
|
|
Λευκοστρωμένα τραπέζια, ωραία κρασιά και ελληνικό φαγητό, απλό και φροντισμένο, σε μια αυλίτσα που φωτίζει τον Κολωνό. Ήσυχη και ατμοσφαιρική, χωρίς πολλά πολλά, με κρεμαστά φωτάκια και λίγες τριανταφυλλιές πλάι στα λευκοστρωμένα τραπέζια, είναι το τέλειο σημείο για να τρώμε όλο το καλοκαίρι – από ντοματοσαλάτες με κοπανιστή μέχρι φασολάκια με βερίκοκα στα κάρβουνα και μελανούρια στο τηγάνι με σκορδαλιά. Γ.Π.
Άργους 66, Κολωνός, Τ/210-51.27.506
Γιουβετσάκια: Ελληνική κουζίνα κάτω από την καλαμωτή
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2024/06/Ta-ladera-tis-Athinas-Giouvetsakia-28-Gastronomos.jpg)
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2024/06/Ta-ladera-tis-Athinas-Giouvetsakia-28-Gastronomos.jpg)
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2024/06/Ta-ladera-tis-Athinas-Giouvetsakia-27-Gastronomos.jpg)
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2024/06/Ta-ladera-tis-Athinas-Giouvetsakia-27-Gastronomos.jpg)
Σε δύο και τρεις λαϊκές πάει κάθε μέρα ο Χάρης Τζίτζης και ό,τι καλό βρει, μαζί με τα άλλα, τα σταθερά του από διάφορα μέρη, στα αναγγέλλει με καμάρι όταν φτάνουν στο τραπέζι τα πιάτα. Η καλή πρώτη ύλη φεγγοβολάει στην ταβέρνα του, που με τα χρόνια έχει κάνει φίλους πιστούς, οι οποίοι πολλές φορές διανύουν αρκετά χιλιόμετρα για χάρη της. Τριζάτες, τροφαντές και γενναιόδωρες οι σαλάτες, ό,τι πρέπει για ένα ούζο ή ένα τσίπουρο το στακάτο χταπόδι, όνειρο οι αμπελοντολμάδες με κιμά από μοσχαράκι Νάξου και βελούδινο αυγολέμονο, με φόντο τα γεράνια, τις λεμονιές, τις αγγελικές, τον κισσό που σκαφαλώνει στο πηγάδι και τα μυριστικά της επιμελώς ατημέλητης αυλής που είναι κλεισμένη σε πράσινο κλοιό. Α.Σ.
Ιθώμης 20 και Μωρέως 45, Άνω Γλυφάδα, Τ/210-96.48.081
Γαλιάντρα: Καντίνα σε κρυμμένη αυλή
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2022/07/Kantines-galiantra-1-Gastronomos.jpg)
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2022/07/Kantines-galiantra-1-Gastronomos.jpg)
|
|
Στην πολύβουη πλατεία Αυδή στο Μεταξουργείο, προσπερνάς τα τραπεζάκια που έχουν απλώσει τα γύρω μαγαζιά και μέσα από έναν τοίχο-απομεινάρι ενός παλιού σπιτιού ο οποίος λειτουργεί πια σαν μαντρότοιχος περνάς σε μια χαλικόστρωτη κρυφή αυλή με πολύχρωμα βαρέλια για τραπέζια, κρεμασμένα λαμπιόνια, σημαιάκια και χαρούμενο κόσμο. Στο βάθος, η σεφ Γωγώ Δελογιάννη έχει στήσει την καντίνα της και σερβίρει εμπνευσμένο street food και κοκτέιλ μέχρι τις μικρές ώρες. Μπέργκερ, chicken bun, hot dog, κεφτεδάκια και τα συναφή. Νόστιμο στέκι για ένα γρήγορο πέρασμα, όταν δεν έχεις πολύ χρόνο, και ένα ωραίο αφτεράδικο αν ξέμεινες νηστικός μετά το θερινό, τις μπίρες και τα ποτά με την παρέα. Μείνετε συντονισμένοι στα σόσιαλ της Γαλιάντρας για να ενημερωθείτε για τις πολύ ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις που διοργανώνει συχνά, όπως το φεστιβάλ cooking #withrefugees πριν λίγο καιρό, που εξελίχθηκε σε ένα πραγματικό αστικό πανηγύρι. Χ.Τ.
Γιατράκου 4, πλατεία Αυδή, Μεταξουργείο
Καραβίτης: ο κλασικός του Παγκρατίου
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2022/08/karavitis-taverna-pagrati-2-gastronomos.jpg)
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2022/08/karavitis-taverna-pagrati-2-gastronomos.jpg)
![]() ![]() |
![]() ![]() |
Το Παγκράτι δεν φημίζεται για τις ανοιχτωσιές του αλλά αυτή η αυλή, στον σχεδόν αιωνόβιο Καραβίτη έχει και άπλα, και δροσιά και τρυφερά παϊδάκια. Στη θρυλική ταβέρνα που άνοιξε το 1926 κάθε καλοκαίρι η δράση μεταφέρεται απέναντι, στην αυλή και τη σκιά των μουριών. Εκτός από τα παϊδάκια και τις τρυφερές μπριζόλες που ψήνουν στα κάρβουνα, χιτ του μαγαζιού είναι και τα κεφτεδάκια με τα πολλά αρωματικά και το σταμνάκι (κοκκινιστό ψημένο σε πήλινο το οποίο, μαζί με το λιωμένο κεφαλοτύρι που το σκεπάζει, αναποδογυρίζεται πάνω από τηγανητές πατάτες). Γ.Π.
Παυσανίου 4, Παγκράτι, Τ/210-72.15.155
Το κουτούκι (πρώην Καλοζύμη): μια χωριάτικη αυλή μέσα στην πόλη
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2022/07/voreia-proastia-tavernes-gastronomos.jpg2134.jpg)
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2022/07/voreia-proastia-tavernes-gastronomos.jpg2134.jpg)
Χωρίς επιγραφή, κρυμμένη πίσω από μια διπλοκατοικία, μια χωριάτικη αυλή μέσα στην πόλη. Προσπεράστε τα αυτοκίνητα των κατοίκων που παρκάρουν στο στενό και έπειτα την ανοιχτή καγκελόπορτα για να βγείτε ξαφνικά σε μια ανοιχτωσιά με ασβεστωμένα δεντράκια, γλάστρες και γατούλες. Θα σας σερβίρουν κλασικούς ταβερνίσους μεζέδες: φάβα, ρεβύθια φούρνου και μπακαλιάρο σκορδαλιά και παϊδάκια. Έχουν και πιο έμπειρα κοψίδια όπως γαρδουμπάκια λαδορίγανη, σουβλάκι με πρόβειο κρέας και ωραίο αγριογούρουνο. Γ.Π.
Υψηλάντου 5, Χαλάνδρι, Τ/210-68.54.234
Latraac: σκέιτ, ποτό και άραγμα στον Κεραμεικό
Μια σιδερένια πύλη βιομηχανικού τύπου χωρίζει την οδό Λεωνίδου από τον κήπο και το skate bowl του Latraac. Η μικρή αστική όαση του Κεραμεικού είναι ό,τι πρέπει για τις ζεστές μέρες στην πόλη, έχει φουλ σκιά από μυρτιές και μουριές και μερικές μονστέρες που φυτρώνουν περιμετρικά. Είναι ωραία τη μέρα για νόστιμα σνακ, μπέργκερ –τις Κυριακές–, δροσιστικά σπιτικά αναψυκτικά και κοκτέιλ και χάζι στους skaters. Είναι ωραία και το βράδυ, που το bowl μετατρέπεται σε χώρο για να κάτσεις και να πιεις το ποτό σου και να ακούσεις φρέσκια εναλλακτική μουσική. Μ.Π.
Λεωνίδου 62-65, Κεραμεικός, Τ/213-04.53.377
Βalthazar: κλασικό ραντεβού, σε έναν κήπο από τους λίγους
Κοκτέιλ, ρυθμικές μουσικές και ο Χριστόφορος Πέσκιας σταθερά στην κουζίνα με σπεσιαλιτέ μεσογειακές και εξωτικές, σε έναν θεσμικό κήπο του αθηναϊκού καλοκαιριού, πράσινο, ανθοστόλιστο και αλέγκρο, με διάφορες γωνιές για να διαλέξεις. Δίπλα στα ψηφιδωτά-λουλούδια; Κάτω από τα δέντρα, παραμέσα; Στο μπαρ, που είναι φλοράλ και αυτό; Ανάμεσα σε αυτά που θα δοκιμάσεις τη θερινή σεζόν, από tacos µε ταρτάς ντοµάτας και φασόλια πιάζ και εκείνο το κλασικό πια καρπάτσο λαβράκι µε αχινό, αυγοτάραχο, νερό ντοµάτας, passion fruit, ελαιόλαδο και ψηµένο ψωµί (όσο είναι στο μενού θα το παίρνω κάθε φορά), φαγκρί µε σάλτσα κακαβιάς, μέχρι φαγκρί με σάλτσα κακαβιάς κι από τα λαοφιλή κεφτεδάκια μέχρι ταλιάτες και φιλέτα. Α.Σ.
Τσόχα 27, Αμπελόκηποι, Τ/210-64.41.215
Αυθαίρετο: μεζέδες και δροσιά σε ένα βόρειο ταβερνάκι
|
|
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2021/11/mystika-authaireto-25.jpg)
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2021/11/mystika-authaireto-25.jpg)
Χωμένο ανάμεσα στα δέντρα, λίγα μόλις χιλιόμετρα από την Κηφισίας, αφού περάσετε το δάσος Συγγρού, την ελληνογαλική σχολή Ουρσουλινών και το κτήμα Βορρέ. Έχει άλλο καιρό εκεί, υπολογίστε τουλάχιστον δυο βαθμούς χαμηλότερα. Το Αυθαίρετο είναι μια μικρή απόδραση μέσα στην πόλη. Ταβερνάκι σένιο, με ωραίο, σβέλτο σέρβις και φιλικούς, φιλόξενους ανθρώπους. Στην κουζίνα μαγειρεύουν κλασικά ταβερνίσια, από μπεκρή μεζέ, σαγανάκι, μπιφτέκι γεμιστό και χόρτα βραστά, μέχρι μπακαλιάρο σκορδαλιά και σαρικοπιτάκια. Κάνουν και λίγο πιο ιδιαίτερα όπως αμελέτητα τηγανιτά, σαλιγκάρια στιφάδο, αρνίσιες γλώσσες με μουστάρδα και τσίλι κον κάρνε. Ωραίος μεζές οι φλάσκες με τυροκαυτερή. Ν.Μ.
Πευκών 10, Μελίσσια, Τ/210-80.29.309
Κληματαριά: χρώματα, μουσικές και ταβερνίσιες νοστιμιές
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2023/04/meta-ton-epitafio-Klimataria-86-gastronomos.jpg)
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2023/04/meta-ton-epitafio-Klimataria-86-gastronomos.jpg)
![]() ![]() |
![]() ![]() |
Μια αυλή που γεμίζει κόσμο εδώ και ενάμιση αιώνα και είναι εξίσου σημαντική για την ιστορία και για τη νοστιμιά, όσο και για τη δροσιά της. Χρώματα, μουσικές και ταβερνίσιες νοστιμιές. Οι πολλοί τουρίστες που το επισκέπτονται έχουν πετύχει διάνα, και μη νομίσετε ότι το φαγητό έχει χαλάσει λόγω τουρισμού. Αντιθέτως, σερβίρουν πάντα προσεγμένη ελληνική κουζίνα μεζεκλίδικη και κυριακάτικη, με φροντίδα μαγειρεμένη. Μη χάσετε το ανυπέρβλητο αρνάκι με πατάτες ψημένο στη γάστρα, τα σαλιγκάρια στιφάδο και τους γίγαντες πλακί. Ν.Μ.
Πλατεία Θεάτρου 2, Τ/210-32.16.629
Στο Black Duck Garden για Duckaroni, Bloody Duck και πράσινο
![]() ![]() |
![]() ![]() |
![]() ![]() |
![]() ![]() |
Έχει αρκετές προτάσεις σε φαγητό, αλλά εγώ θα σας προτρέψω να πάτε στον κρυμμένο (δεν φαίνεται απέξω) κατάφυτο κήπο του Μουσείου της Πόλης των Αθηνών, και για ποτό. Τη λίστα των κοκτέιλ του Black Duck Garden, που όλα έχουν τη μαύρη πάπια-σήμα κατατεθέν του all-day μαγαζιού με κάποιο τρόπο στο όνομά τους υπογράφει η Μαίρη Ταλαιπώρου και ό,τι δοκίμασα μου άρεσε πολύ. Κάτω από τους πανύψηλους φοίνικες, δίπλα σε πρασινάδες κάθε λογής, κρήνες και αγάλματα πίνεις Duckgroni με Campari και σπιτικό blend aπό βερμούτ μαύρου μούρου και Duck-arita sour, που είναι μια κοκκινωπή, φρουτώδης και μια ιδέα λουλουδάτη παραλλαγή της Margarita με τεκίλα αρωματισμένη με χαμομήλι και σταφίδα, φράουλα και ιβίσκο. Πλούσια στο στόμα με ωραία οξύτητα και μια ανεπαίσθητη γλύκα. Στο ημικυκλικό μπαρ φτιάχνουν και ένα νοστιμότατο Bloody Mary ονόματι –μάλλον θα το μαντέψατε– Bloody Duck με σπιτικό blend ντομάτας και μαύρου καρότου, παντζάρι και βαλσαμικό ξίδι φράουλας, με ελιά, αγγουράκι, και κάψα τόση-όση. Α.Σ.
Ιωάννου Παπαρρηγοπούλου 5-7, Αθήνα, T/210-32.52.396
Nikei Floresta: εξωτικό Κολωνάκι
![]() ![]() |
![]() ![]() |
![]() ![]() |
![]() ![]() |
Έχει πολλά για να χαζέψεις ο κήπος του Nikkei. Τον γνώριμο ελέφαντα στην είσοδο, τα πολύχρωμα νήματα που σχηματίζουν καμπύλες πάνω από τα τραπέζια, την εντυπωσιακή μαρμάρινη μπάρα που έχει στη βάση της κομμάτια από κορμούς δέντρων που σιγονταρει το φαγητό με ταιριαστά κοκτέιλ. Και το σκηνικό του αλέγρου εστιατορίου και μπαρ που περνάει τα καλοκαίρια του σε ένα κομμάτι της πλατείας Δεξαμενής σε πάει ταξίδι εξωτικό και το μενού που επιμελείται ο Νίκος Ψηλός (νωρίτερα στα Zuma Μυκόνου και Λονδίνου). Νikkei και ευρύτερο ιαπωνικό fusion βρίσκουν διάφορες εκφράσεις στα πιάτα. H σαλάτα με τραγανή πάπια, τα tacos με μοσχαρίσιο ταρτάρ, τα αφράτα bao buns που τα περνάνε λίγο από την καυτή πλάκα για να τους δώσουν χρώμα, γεμιστά βασιλικό καβούρι, μια aioli με γιούζου κι ένα φύλλο sisho να τσιμπάει και να γεμίζει το στόμα σου άρωμα και το δροσερό σεβίτσε με καρπούζι και κάσιους είναι καλή ιδέα αν θέλετε ποτό και τσιμπολόγημα. Υπάρχουν όμως και πολλές προτάσεις για όσους θέλουν να συνεχίσουν με κρέας (τα shorts ribs με το τηγανητό ρύζι τα βρήκα λίγο αδύναμα πάντως) ή ψάρι και μια ολόκληρη ενότητα αφιερωμένη στο wagyu A5. Όπως και να κινηθείτε κλείστε με τον ανανά, είναι εντυπωσιακό φινάλε: οι ροδέλες του γεμίζονται με κρεμ μπριλέ ανανά, φρέσκο ανανά με butterscotch κι ένα παγωτό ρούμι σαν Pina Colada. A.Σ.
Κλεομένους 2, πλ. Δεξαμενής, T/210-72.39.366
Το βραστό: Παϊδάκια και παστίτσιο τριγυρισμένα από φυτά
Το όνομά του δεν σε παραπέμπει σε κάτι δροσερό, αλλά η αυλή αυτής της οικογενειακής ταβέρνας στο Πολύδροσο Χαλανδρίου, πιστέψτε μας, είναι κούκλα τώρα το καλοκαίρι. Περιτριγυρισμένη από φυτά, σου δίνει την αίσθηση μιας μικρής κρυμμένης όασης, πολύ αγαπητής στους Χαλανδριώτες και στους κατοίκους των γύρω περιοχών. Εδώ θα δεις καλό κόσμο που επιλέγει το μαγαζί για τη σαββατιάτικη ή την κυριακάτικη έξοδό του, παρότι η κουζίνα έχει πιο λαϊκό προφίλ και δίνει έμφαση στα μαγειρευτά –από κολοκυθάκια γεμιστά και μοσχάρι λεμονάτο μέχρι γουρουνόπουλο γάλακτος στον φούρνο, αλλά και σκιουφιχτά, γαριδομακαρονάδα και παστίτσιο. Για όποιον προτιμάει της ώρας, θα βρει πολλά και ενδιαφέροντα, από τα κλασικά παϊδάκια μέχρι Tomahawk. Τις καθημερινές παίζει πολύ το ντελίβερι και το take away – το μαγαζί έχει και δική του πλατφόρμα για παραγγελίες. Φαίνεται πάντως ότι έχουν βρει τη συνταγή της επιτυχίας: απλή αλλά φροντισμένη ελληνική κουζίνα, καλά κρέατα, άψογο σέρβις, όμορφος χώρος, που παραπέμπει σε αστικό εστιατόριο και όχι σε ταβέρνα και μια καλή λίστα κρασιών. Τι άλλο να ζητήσουμε όταν μπορούμε να απολαύσουμε έναν μελωμένο κόκκορα κρασάτο και να τον συνοδεύσουμε με το αγαπημένο μας κρασί, σε σωστό κολονάτο ποτήρι και παγωμένο όσο πρέπει στη σαμπανιέρα; Από το μενού δοκιμάσαμε επίσης τις μελιτζάνες με φέτα, τα σμυρνέικα σουτζουκάκια και τον θεϊκό παστό μπακαλιάρο, τηγανισμένο σε κουρκούτι μπίρας. Ωραία και η καρυδοσκορδαλιά. Κόστος υπολογίστε γύρω στα 30 € το άτομο, χωρίς τα ποτά. Χ.Τ.
Ρόδων 3, Πολύδροσο, Χαλάνδρι, Τ/210-68.
Θαλασσινός: νοστιμιές της θάλασσας και αύρα γειτονιάς
|
|
|
|
Τηγανητά μύδια με καρυδάτη σκορδαλιά, φάβα με καπνιστό χέλι, μια τροφαντή χορτόπιτα, σουπιές με το μελάνι τους, ωραία ψημένο, ζουμερό ψάρι (έρχεται από τη Λήμνο και τη Μυτιλήνη) είναι λίγα μόνο από όσα θα δεις να κυκλοφορούν στα τραπέζια στο δεν το λες ακριβώς αυλή, μάλλον αυλοπεζοδρόμιο της αγαπητής ψαροταβέρνας κοντά στο ΚΠΙΣΝ – συνδυάζεται άνετα με μια απογευματινή βόλτα στις πρασινάδες του πάρκου Προσεγμένος και περιποιητικός, ο Θαλασσινός της οικογένειας Λουκή, που έχει κλείσει 35 χρόνια στις Τζιτζιφιές, είναι καλή ιδέα και μεσοβδόμαδα και για τα κυριακάτικα μεσημέρια. Α.Σ.
Λυσικράτους 32, Τζιτζιφιές, Τ/210-94.04.518
Monzu: σε έναν από τους πιο ωραίους κήπους της Κηφισιάς
![]() ![]() |
![]() ![]() |
Έχει έναν από τους πιο ωραίους και πιο δροσερούς κήπους των βορείων προαστίων, και μια σύγχρονη ιταλο-ελληνική κουζίνα με comfort και δημιουργικές στιγμές, πλεγμένες επιδέξια με το χαρακτηριστικό στιλ του έμπειρου σεφ Γιάννη Λιόκα, που πάνα έχει ωραίες ιδέες. Στα τραπέζια στο πλακόστρωτο, τρως πολλά και διάφορα. Πίτσες με προζυμένια ζύμη πάνω στις οποίες απλώνονται καλοδιαλεγμένα υλικά σε πρωτότυπους συνδυασμούς, ντελικάτα πιάτα ζυμαρικών και ιδιαίτερα κυρίως με βάση το κρέας και το ψάρι. Α.Σ.
Λεωφόρος Κηφισίας 317Β, Κηφισιά, Τ/210 – 62.00.495
L’Abreuvoir: δείπνο αλά γαλλικά κάτω από τις μουριές
|
|
Κλασικά γαλλικά πιάτα όπως το κλασικό steak tartare, που το φτιάχνουν μπροστά σου, τα σαλιγκάρια μπουργκινιόν, το φιλέτο, πιπεράτο ή με σος Καφέ ντε Παρί κρυμμένο σε καμπάνες που ανοίγουν τελετουργικά, λευκοστρωμμένα τραπέζια και φερ φορζέ κάτω από τις μουριές. Αυτό είναι το σενάριο –για καλή έξοδο καλοκαιρινή– στο ατμοσφαιρικό κολωνακιώτικο εστιατόριο που βρίσκεται στο ίδιο πόστο από το μακρινό 1965. Η λίστα κρασιών είναι πλουσιότατη και εκείνες οι συνοδευτικές ψιλοκομμένες τηγανητές πατάτες είναι πάντα εθιστικές. Α.Σ.
Ξενοκράτους 51, Κολωνάκι, Τ/210-72.29.106
Τέρας: από το πρωί ως το βράδυ σε μια παγκρατιώτικη αυλή
![]() ![]() |
![]() ![]() |
Η όμορφη αυλή του all-day μπαρ του Νέου Κόσμου το καλοκαίρι έχει την τιμητική της. Το πρωί πας για να απολαύσεις έναν ωραίο καφέ και περιποιημένο πρωινό στη σκιά των δέντρων. Τα απογεύματα είναι όμορφα για κοκτέιλ μετά τη δουλειά ή τις Κυριακές για ποτά νωρίς. Ο head bartender, Αρμάντο Ηλία, φτιάχνει μερικά από τα ωραιότερα signature cocktails της πόλης. Το Pink Sbagliato με τζιν, κόκκινα μούρα, αγγούρι, βανίλια Μαδαγασκάρης και Campari είναι ισορροπημένο και δροσιστικό. Νόστιμες επιλογές σε bar food προσθέτουν πόντους στην όλη εμπειρία. Μ.Π.
Θεοδ. Βρεσθένης 45, Νέος Κόσμος, T/211-41.80.653
Το στέκι του Ηλία: ραντεβού για παϊδάκια
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2022/03/paidakia-web388.jpg)
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2022/03/paidakia-web388.jpg)
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2023/06/steki-tou-ilia-ayles-kentrou-gastronomos.jpg)
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2023/06/steki-tou-ilia-ayles-kentrou-gastronomos.jpg)
Ιδανικό για έξοδο με τα παιδιά ταβερνάκι μια και έχει τραπέζια και στον πεζόδρομο στο ένα μαγαζί και πιο κάτω στο άλλο με την ωραία αυλή. Εκεί έχει δέντρα για δροσιά, δεντρολίβανα, λεβάντες και όλα όσα χρειάζονται για να φανταστείς ότι βρεθήκατε για λίγο σε χωριό. Η ειδικότητά τους είναι τα μαστόρικα ψημένα παϊδάκια, πατάτες κομμένες στο χέρι και 5-6 κλασικά ταβερνίσια συνοδευτικά. Μ.Π.
Θεσσαλονίκης 7, Θησείο Τ/ 210-34.22.407 και Επταχάλκου 5, Θησείο Τ/ 210-34.58.052
ΦΙΤΑ: Ιμάμ, σουγάνια και πρασιά
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2024/03/Fita-9-Gastronomos.jpg)
![](https://www.gastronomos.gr/wp-content/uploads/2024/03/Fita-9-Gastronomos.jpg)
Σ’ αυτή την πράσινη γωνιά πίσω από τις προσφυγικές πολυκατοικίες του Νέου Κόσμου, που χαζεύει τα τραμ να περνάνε και που ακόμη κι όταν έχει φουλ κόσμο κάνει κάποιο εσωτερικό κουμπί να γυρνάει στο ρελαντί, τρως σαρδέλες με σάλτσα αμπελόφυλλου, μελιτζάνες ιμάμ με μοσχαρίσια ουρά, κολοκυθάκια γεμιστά με ψάρι, σουγάνια με κουνέλι, ρύζι, κουκουνάρι και σταφίδες και ό,τι άλλο φτιάξει ο σεφ Δημήτρης Δημητριάδης με όσα βρει κάθε φορά στην αγορά. To μενού αλλάζει σχεδόν κάθε μέρα, το έχουν συνήθειο εδώ. Α.Σ.
Ντουρμ 1 και Κασομούλη 6, Νέος Κόσμος, Τ/211-41.48.624
Τα Κανάρια: ψάρι σε νοσταλγική αυλή
|
|
Οι πιο ωραίες γαρίδες της Αθήνας είναι στο Μοσχάτο, σε μια αυλή βγαλμένη απ’ το ’50, με μια ασβεστωμένη συκιά στη μέση. Μεγάλες, ζουμερές και γλυκές γαρίδες Πλαταμώνα, τηγανισμένες και αλατισμένες στην εντέλεια. Το μενού έχει λίγα ακόμη πράγματα όπως τηγανητά μπαρμπούνια και μερικά ακόμα ψάρια ημέρας από ψαράδες των Κυκλάδων, ελιές, φέτα και μια επική ντοματοσαλάτα με έξτρα τριμμένη ντομάτα για βουτιές. Γ.Π.
Κανάρη 119, Μοσχάτο, Τ/210-94.22.119